Yes ik ben zwanger! De eerste 3 maanden.

Van kleins af aan droomde ik over het moederschap en het zwanger zijn, dat leek me fantastisch! Die prachtige ronde vormen, het groeien van een leventje in mijn buik. Op mijn 26eontmoette ik mijn vriend Gijs, we droomden samen over onze kinderen die we hopelijk zouden gaan krijgen later. Op mijn 29e waren we er klaar voor en zo’n 4 maanden later was het al zover. Ik ben zwanger! Was het gevoel vrijwel direct (lees: paar dagen) na de bevruchting (ja echt!). Natuurlijk sjeesde ik naar de winkel om zwangerschapstesten in te slaan. Ook al wist ik dat het nog te vroeg was om te testen, ik deed het toch. Met uiteraard een negatieve uitslag.

Er zat niets anders op dan 2 weken te wachten, het oefenen van geduld was lastiger dan ooit. In die weken was ik moe, maar ook voelde ik vlinders in m’n buik van blijdschap, ik wist het bijna zeker… ik ben zwanger, dat kan niet anders. Wat ik nu voel heb ik nog nooit gevoeld. Toen het moment daar was om te kunnen testen, verscheen er 1 streepje in het schermpje en was ik enorm teleurgesteld. Ik vond het zo vreemd dat ik me zo al die tijd zo voelde en toch niet zwanger bleek te zijn. Ik ging die avond uit eten met Gijs. Ik vertelde hem over de test. Toen we thuis waren wilde ik ‘m pakken om het te laten zien en vervolgens te zeggen, ‘kijk, zie je. Ik ben niet zwanger’. Ik pakte de test uit de lade en zag tot mijn schrik 2 streepjes! ‘O mijn god kijk, ik ben wel zwanger! Op een roze wolk waren we van blijdschap. Mijn zwangerschapsboek verslond ik binnen een paar dagen, alsof het mijn belangrijkste studie geworden was. Ik droomde en fantaseerde over ons kindje.

Hoe blij ik ook was, ik vond de eerste drie maanden eigenlijk het pittigst. Ik voelde me ontzettend moe en de hormonen gierden door mijn lichaam. Ik was heel gevoelig en kon om alles in tranen uitbarsten, van blijdschap of verdriet (top). Elke kleine onenigheid kon oplopen tot hevige discussies of zelfs ruzie. Mijn borsten waren pijnlijk, en dan die moeheid! Pfff.. Gelukkig had ik nauwelijks last van misselijkheid of andere fysieke klachten, alleen een soort voortdurend vol gevoel.

Ik at gezond, luisterde goed naar mijn lichaam en probeerde zo lief mogelijk te zijn voor mezelf. Op tijd naar bed gaan, zachte yoga houdingen, meditatie, ademhalingsoefeningen, wandelen, fietsen en in de natuur zijn vond ik het prettigst. Mijn Astanga yoga ging de deur uit, deze periode heb ik het echt heel rustig aan gedaan. Mijn lichaam voelde zo moe en zwaar, ik kreeg mezelf nauwelijks van de yogamat 🙂

Ik was ontzettend blij en dankbaar dat ik zwanger geworden was, maar die hormonen! Wow. Nare ervaringen uit mijn verleden kwamen nog eens om de hoek kijken, mijn relatie werd soms onder de loep gelegd en flink op de proef gesteld. Elke kleine discussie of kleine onenigheid explodeerde al snel. …oef. Ik nam alles serieus en voelde me snel aangevallen wat heel vervelend was. Gelukkig was dit alles bij de tweede zwangerschap veel minder, doordat ik die emoties niet zo serieus hoefde te nemen kon ik ze makkelijker voorbij laten gaan. Wat was ik blij toen de 4maand aangebroken was, ik kreeg weer energie en voelde me gelukkig weer stabieler.

Ben je net zwanger? Hier een aantal tips van mij voor jou. Uiteraard hoeft het niet zo te zijn dat wat voor mij werkt, ook voor jou werkt. Iedereen is anders, iedere zwangerschap is anders. Dus luister vooral naar je eigen lichaam.

  • Take a break en zorg af en toe voor rust in je hoofd. Blijf in contact met je lichaam. Zo kun je goed voelen wat je nodig hebt, en wat niet. Mediteren vond ik heel fijn, toen ik zó moe was de eerste maanden vond ik het heel fijn om lekker te volgen. Ik ging naar een lesje of ik gebruikte een app op mijn telefoon. Mediteren hoeft niet zweverig of moeilijk te zijn. Check de app Oak, hier zijn vele heerlijke begeleide meditaties. Oordopjes in, comfortabel zitten (kleermakerszit, op een stoel, of een andere houding die voor jou fijn is, zolang je maar rechtop kunt zitten) en geniet. Je voelt daarna veel ruimte en rust in je hoofd, je kunt alles beter relativeren. Als je elke ochtend 10 minuten kunt inlassen hiervoor heb je een heel goed begin van de dag. En wat is nou 10 min op een dag van 24uur?! Geen excuusjes dus 🙂
  • Als je behoefte hebt aan bewegen, ga lekker wandelen, zwemmen of beoefen zachte yoga zoals zwangerschapsyoga, Yin yoga, Hatha yoga of Dru yoga. Vind een docent die jou aanspreekt en bij jou past, ik kan je hierbij helpen als je dat fijn vindt. Sport je normaal gesproken veel, doe het dan rustiger aan, geef toe aan die moeheid. Je lichaam heeft het nodig.
  • Wees ontzettend lief voor jezelf, in gedachten en acties. Omring jezelf met mensen die je fijn vindt, die positief zijn en je steunen. Vraag om advies en hulp.
  • Ga lekker vroeg naar bed, doe dutjes want je lichaam is keihard aan het werk. Ook al voelt het soms alsof je niets doet, je bent echt heel productief: je lichaam is namelijk een klein mensje aan het maken. Dus geef jezelf de rust die je lichaam van je vraagt.
  • Ik vond het prettig om mijn zwangerschap met mijn naasten (werkgever, vrienden en familie) te delen, juist in het prille begin. Zodat zij begrip voor je hebben als je een keer eerder naar huis wilt als je moe bent of je niet lekker voelt. Ook kan het juist prettig zijn om het te delen als het niet goed gaat met je zwangerschap, om je verdriet te kunnen delen.
  • Als je op pad gaat is het handig als je gezonde en voedzame snacks in je tas hebt zitten voor als je een dipje hebt, of ineens (haha) hele erge trek krijgt. Ik had altijd wel een appel/banaan of doosje met gedroogde perziken, dadels, noten of rozijnen bij me en een flesje water of kokossap.
  • Een paar tips voor wanneer je erg last hebt van misselijkheid:
    – eet kleine beetjes verspreid over de dag;
    – kies voor licht verteerbaar eten;
    – zoek iets gezonds wat je lekker vindt en eet daar meer van;
    – voel jezelf niet schuldig – maakt het jezelf niet te moeilijk, doe rustig aan en maak je vooral geen zorgen om de baby. Je baby neemt namelijk alle voedingsstoffen die het nodig heeft. Dus een tijdje iets minder gezond richt geen schade aan bij de kleine.
  • Wanneer er trauma’s/nare ervaringen of grote levensvragen voorbijkomen, probeer daar dan niet te veel op in te gaan. Dit hoort erbij. Laat je emoties komen, en weer gaan. Ga niet in op elke detail, of elke gedachte. Dit geldt ook voor je relatie. Leg je partner uit hoe die hormonen werken, of geef hem een boek waarin dit uitgelegd staat. Dat je op het moment niet helemaal jezelf bent en gevoeliger bent. Misschien kan hij daar dan een beetje rekening mee houden en extra lief voor je zijn. Na de drie maanden zal je merken dat je weer meer energie krijgt en ook je weer blijer voelt door het andere hormoon wat dan vrijkomt in je lichaam.
    Fantastisch toch hoe de natuur dit geregeld heeft! Onthoud in ieder geval dat iedere vrouw anders is en dat je recht hebt op je eigen gevoelens en gedachten. Ook al voel je je soms niet euforisch over je zwangerschap, dat maakt je geen slechte moeder. Accepteer dat je deze negatieve gedachten soms hebt en laat ze gaan. Deel je ervaringen met je partner, vriendinnen, moeder of bij wie jij je veilig voelt om even je verhaal te kunnen doen. Praat eventueel met een professional en: vooral niet vergelijken. Je hoeft niet te zijn zoals alle andere mama’s. Je bent goed, precies zoals je bent. Ook als je niet euforisch bent tijdens je zwangerschap.